อึนทักนำเค้กวันเกิดไปนั่งฉลองริมชายฝั่งตามลำพัง คุณทอดถอนใจพลางนำผ้าพันคอของแม่มาสวมด้วยสีหน้าเศร้าหมอง ในเวลาเดียวกันนั้นชินก็กำลังนั่งครุ่นคิดอยู่ในทุ่งดอกไม้ท่ามกลางแสงแดดเจิดจ้า เขานึกถึงตอนที่พูดคุยกันกับประธานยูก่อนหน้านี้ ในตอนนั้นประธานยูถามว่าคราวนี้จะไปคนเดียวอีกแล้วหรือ ชินถอนใจพลางตอบว่าคงเป็นเช่นนั้นเพราะยังไม่มีผู้หญิงคนใดมองเห็นดาบสักคน  ประธานยูยอมรับว่าตนฟังแล้วรู้สึกโล่งอกและบอกว่ามันคือความโลภของมนุษย์ เวลาที่ชินต้องทนทุกข์ทรมานเพราะดาบ เขาอยากให้เจ้าสาวปรากฏตัวไวๆ แต่พอมองว่าชินสบายดีเขากลับไม่อยากให้มีใครรู้เรื่องดาบนั่น ชินกล่าวอย่างแฮปปี้ว่าตนรู้สึกโล่งใจเช่นกันที่ยังมีประธานยูอยู่ใกล้เคียง แถมยังมีเหล้าให้ดื่ม อย่างน้อยคืนนี้ตนก็ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ชนแก้วฉลองการมีชีวิตอยู่ของชิน หลังนึกถึงเรื่องราวดังที่กล่าวผ่านมาแล้วแล้วชินก็เดินครุ่นคิดไปมาโดยถือดอกไม้มือช่อหนึ่ง

อึนทักจุดเทียนบนเค้กวันเกิดเป็นนัดแรกในรอบ 10 ปี จากนั้นก็บอกพระเจ้าว่าตอนอายุ 9 ขวบคุณเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่าจะไม่จุดเทียนขอพรวันเกิดอีก แต่ตอนนี้คุณกำลังเข้าตาจนและมีความจำเป็นเร่งด่วนจึงขอให้พระองค์เห็นอกเห็นใจ พูดจบคุณก็หลับตาแล้วตั้งจิตอธิษฐานขอพรสามข้อ โดยขอให้ได้งานพาร์ทไทม์  ขอให้พระเจ้าช่วยสั่งสอนน้าและครอบครัว และขอให้คุณมีแฟน ปรากฏว่าชินได้ยินคำอธิษฐานของอึนทัก หลังอธิษฐานแล้วอึนทักยังคงอ้อนวอนให้พระเจ้าช่วยเห็นอกเห็นใจคุณ โดยบอกว่าคุณอยากหลุดพ้นจากเรื่องราวร้ายๆ และมีชีวิตที่ดีขึ้น อย่างน้อยๆ ช่วยใส่เงิน 100 วอน (ประมาณ 3 บาท) ในกระเป๋าให้ตนก็ยังดี ครั้นพอลืมตาอึนทักก็ตำหนิตัวเอง และบ่นว่าจะอธิษฐานขอใครไปทำไมในเมื่อพระเจ้าไม่มีอยู่จริง

อึนทักแหงนหน้ามองฟ้าแล้วรีบเป่าเทียน (ขณะเดียวกันก็มีควันออกมาจากมือชิน) เมื่อฝนเริ่มลงเม็ดอึนทักก็ร่ำไห้พลางแหงนหน้าตะโกนใส่ท้องฟ้าว่าคงไม่เทฝนลงมาซ้ำเติมคุณอีกใช่ไหม คุณกล่าวว่านี่ไม่ใช่หน้าฝนสักหน่อย ตกแล้วจะหยุดเร็วไหม ทำไมต้องทำให้ฝนตกทั้งที่คุณไม่มีร่มเป็นของตนด้วย ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้ชายร้องถามว่า "คุณใช่ไหม" อึนทักหยุดร้องทันควันและหันไปมองด้วยความสะดุ้ง เมื่อเห็นชินถือดอกไม้มายืนอยู่ตรงหน้าคุณก็หันไปมองรอบๆ แล้วถามว่าเขาพูดกับตนหรือ ชินถามว่าคุณคือคนที่เรียกตนมาใช่ไหม อึนทักปฏิเสธว่าตนไม่ได้เรียก แต่ชินแน่ใจว่าอึนทักเป็นคนเรียกตนมาจึงถามด้วยความแปลกใจว่าคุณทำได้อย่างไร เมื่ออึนทักการันตีว่าตนไม่ได้เรียก เขาจึงบอกให้คุณลองนึกดูให้ดี

อึนทักกล่าวว่าคุณแค่มองเห็นเขาแต่ไม่ได้เรียกให้เขามาหา และชี้ว่าเป็นเพราะก่อนหน้านี้คุณเคยสบตาเขาโดยบังเอิญตอนที่เดินอยู่บนถนน ชินสงสัยว่าคุณหมายความว่าอย่างไรที่บอกว่า 'มองเห็นตน' อึนทักจึงชี้ชัดว่าเขาเป็นผี ส่วนคุณมองเห็นผี ชินปฏิเสธว่าตนไม่ใช่ผีแต่อึนทักไม่เชื่อ ชินจึงถามกลับว่าแล้วคุณเป็นใคร ทำไมถึงมองไม่เห็นสิ่งที่ควรเห็นอย่างเช่นเรื่องอนาคตของตน อึนทักสวนกลับว่าตนคงไม่มีอนาคต จากนั้นก็วกมาที่เรื่องของชิน คุณแนะนำให้เขาไปที่ชอบๆ แทนที่จะมัวเป็นผีเร่ร่อน และสงสัยว่าเขาถือดอกไม้มาด้วยทำไม ชินถามกลับว่าไล่ตนแล้วจะมัวถามอีกทำไม อึนทักจึงตัดบทว่า "ถ้างั้นก็เชิญ" ชินบอกคุณว่านี่คือดอกบัควีท (เมล็ดของบัควีทสามารถนำมาทำเป็นอาหาร เช่น กินเหมือนข้าว โม่เป็นแป้งแล้วนำมาทำเส้นโซบะหรือทำขนม ทั้งยังสามารถนำเมล็ดมาทำเป็นเครื่องดื่มทั้งที่มีและไม่มีแอลกอฮอล์ได้อีกด้วย) อึนทักแย้งว่าเขาตอบไม่ตรงคำถาม จากนั้นก็แบมือขอดอกไม้โดยบอกว่ามันไม่เหมาะกับเขา